Money Making Machines is een waardebeleggingsfonds dat belegt volgens de principes van Benjamin Graham (de leraar van Warren Buffett). De focus ligt op het vinden van een ‘korting’ (Margin of Safety), het verschil tussen de beurswaarde en de bedrijfseconomische waarde.


“Long ago, Benjamin Graham taught me that  ‘Price is what you pay,  value is what you get.’ Whether we’re talking about socks or stocks, I like buying quality merchandise when it is marked down.” :Warren Buffett


Aandelen kopen met korting
Wat Money Making Machines uniek maakt, is dat het zich richt op de lange termijn groei van de bedrijfseconomische waarde, hetgeen bijgehouden wordt. Alsmede de korting die onderhevig is aan van de waan van de dag op de beurs. Money Making Machines onderscheidt zich eveneens door de soberheid in haar bedrijfsvoering hierdoor zullen de kosten tot een minimum beperkt blijven.


Doelstelling
Money Making Machines streeft naar een toename van de bedrijfseconomische waarde van meer dan 9% gemiddeld per jaar gemeten over periodes van 5 jaar.
Een belegging van €100.000,- die over een periode van 50jaar groeit met 9% per jaar, wordt €8.834.417 waard. Vergeleken met het rendement op de bank van 2% dat over dezelfde periode zou cumuleren tot een bedrag van €280.033.


Wachtlijst
Op dit moment is er een wachtlijst om te kunnen beleggen bij Money Making Machines. Voor meer informatie lees de prospectus en meldt u vrijblijvend aan voor de wachtlijst. U ontvangt dan alvast updates over de ontwikkeling van de bedrijfseconomische waarde en de kortingspercentage van de bestaande portefeuille. Neem intussen gerust contact met ons op, wij informeren uw graag.


Werkwijze
De methodiek beschikt over meer dan 65 jaar data waarin de doeltreffendheid van de gehanteerde principes ruimschoots blijkt. Waardebeleggen doorstaat de tand des tijds. De Money Making Machines werkwijze is gebaseerd op het boek ‘The Intellegent Investor’ (door Benjamin Graham) in het bijzonder: ‘Aandelenselectie voor de defensieve belegger’.
Graham schreef: “De selectie van aandelen voor de portfolio van de defensieve belegger is een tamelijk eenvoudige kwestie."


De naam "Money Making Machines"

Het is afkomstig van het onderstaande verhaal.


HIER is een fragment uit PRICELESS: de mythe van de reële waarde (EN HOE er van te profiteren) [spotprijs] HOOFDSTUK 51 wordt genoemd "de ondeugende MeneeR marktprijs.":


Het is laat op de avond, je zapt langs de televisiekanalen en ziet een reclame voorbijkomen van een fantastisch nieuw product. Het is een klein zwart doosje dat elk jaar precies één fonkelnieuwe euromunt uitspuwt. Het is volkomen  legaal, verzekerd de verkoper je en je mag die euro geheel naar eigen inzicht uitgeven. Het doosje produceert elk jaar €1,- volgend jaar, het jaar daarop, en alle daaropvolgende jaren, tot in de eeuwigheid! Hoeveel zou je bereid zijn te betalen voor zo’n product?

Eén manier om de waarde van het doosje te evalueren is om je een voorstelling te maken waaraan je die ene euro per jaar uitgeeft. Je kunt met Kerst iemand een fooi geven die je niet erg graag mag… of de volgende zomer bij een hamburgerketen een maaltijd ‘super-sizen’… Je zult waarschijnlijk tot de conclusie komen dat het doosje toch minimaal €1,- waard is. Die investering heb je na een jaar terugverdiend en alle volgende jaren betekenen eenvoudigweg winst.
Je kunt ook redeneren dat het doosje minder waard is dan je huidige levensverwachting in euro’s, aangezien dat voor jou de limiterende factor is bij het aantal nog te ontvangen euromunten. (Voor de duidelijkheid: het doosje blijft gewoon werken nadat de 1e eigenaar komt te overlijden, je bent vrij om het na te laten aan wie dan ook).
Jouw prijs voor het doosje zou verband moeten houden met jouw vermogen voor uitgestelde beloning. Met andere woorden, je geeft nu een deel van je zuurverdiende geld uit in de vorm van de aankoopprijs, om straks te kunnen genieten van een zekere en vaste inkomstenstroom.
Iemand die primair gefocust is op het huidige moment – een persoon die steeds tegen de limieten van zijn creditcards aanloopt – zal wellicht geheel niet geïnteresseerd zijn in het doosje. In tegenstelling tot iemand die naar de lange termijn kijkt, deze persoon is wellicht bereid een relatief hoge aankoopprijs betalen.
Een ding is helder, er is geen onbetwiste juiste aankoopprijs. Wanneer het publiek in de studio bij de reclame opnames bereid is om €2,- voor het doosje te betalen, zullen de meeste televisiekijkers waarschijnlijk beamen dat dit een redelijke prijs is. Wanneer de groep zou bepalen dat het doosje €60,- waard zou zijn, dan zou dat ook een redelijke prijs kunnen zijn.

Benjamin Graham, de legendarische grondlegger van ‘waarde beleggen’ (Value Investing) had een simpel antwoord voor de waarde van een ‘€1,-per-jaar zwart doosje’: €8.50. Waar Graham hier eigenlijk over sprak waren aandelen.
Een aandeel produceert een stroom van toekomstige ‘winsten’ (earnings). Wanneer je de ‘prijs per aandeel’ (share price) deelt door de ‘toekomstige winst per aandeel’ (future earnings per share), dan krijg je de ‘koers-winst verhouding’ (price-to-earnings ratio). Deze ratio geeft weer hoeveel kopers bereid zijn te betalen voor €1,- toekomstig inkomen. Aangezien het kleine zwarte doosje een inkomen genereerd van €1,- per jaar, zal de prijs die jij bereid bent te betalen gelijk zijn aan de ‘koers-winst verhouding’ (P/E ratio). In Graham’s analyse, een aandeel van een bedrijf zonder ‘winstgroei’ (earnings growth) zou moeten verkopen tegen een ‘koers-winst verhouding’ van 8.5.
Graham maakte een karikatuur van de prijspsychologie van investeerders in “Mr. Market” (Meneer Marktprijs).  ‘Meneer Marktprijs’ is een goed bedoelende knuppel die elke doordeweekse dag bij je aan de deur klopt en aanbiedt om aandelen van je te kopen of deze aan je te verkopen. Elke dag komt ‘Meneer Marktprijs’ met andere prijzen. En ondanks dat ‘Meneer Marktprijs’ erg vasthoudend is, hoef je je geen zorgen te maken dat je hem beledigd. Of je zijn aanbod nu accepteert of afslaat, hij staat de volgende werkdag zeker weer bij je op de stoep met nieuwe prijzen.

Graham is ervan overtuigd dat ‘Meneer Marktprijs’ geen flauw idee heeft wat de waarde is van de aandelen. Een slimme investeerder kan hier van profiteren. Op een dag bied ‘Meneer Marktprijs’ aan om jouw aandelen te kopen voor meer dan ze waard zijn, verkopen dus! Een andere dag zal ‘Meneer Markprijs’ je aandelen aanbieden voor minder dan ze waard zijn, kopen dus!

Dit werkte voor Graham en voor een paar van zijn volgelingen,  waaronder Warren Buffett. Graham’s advies ter harte nemen is makkelijker gezegd dan gedaan. Tijdens een ‘hausse’ (bull market) ook wel ‘bubbel’ genaamd, komt ‘Meneer Marktprijs’ dagelijks langs met hoge prijzen die alleen maar verder omhoog lijken te gaan. De meeste investeerders vinden het welhaast onmogelijk om de ‘zang der sirenen’ te weerstaan. Hoe kan het zijn dat ‘Meneer Marktprijs’ er reeds de volgende dag zo verschrikkelijk naast zit!?

Al in 1982 werd door Stanford econoom Kenneth Arrow een plausibele verklaring gevonden voor ‘bubbels’ in de aandelenmarkt in het werk van Tversky & Kahneman. Lawrence Summers wijdde in 1986 aan dit thema een artikel: “Reflecteert de aandelenmarkt op rationele wijze de fundamentele waardes?” ("Does the Stock Market Rationally Reflect Fundamental Values?"). Summers (het hoofd van ‘the National Economic Council for the Obama Administration’) was de eerste die met een uitgebreide casus kwam voor wat nu de coherente willekeur van de aandelenkoersen zou worden genoemd.  Van dag tot dag reageert de aandelenmarkt prompt op het laatste economische nieuws.

Het lukrake verloop van prijzen wordt aangegrepen als bewijs dat de markt de werkelijke waardes kent. Omdat de aandelenprijzen alles al reflecteren wat er over ‘toekomstige winst’ (future earnings) van een bedrijf bekend is; alleen de onvoorspelbare stroom van financieel nieuws, goed en slecht, kunnen de prijzen veranderen.

Summers toont op geslepen wijze aan dat dit ‘bewijs’ geen stand houdt. Het lukrake verloop is net zomin een voorspelling van een efficiënt marktmodel, als het missen van jouw trein een voorspelling is van de ‘vrijdag-de-13e-brengt-ongeluk’ theorie. Je kunt daarmee niets bewijzen, aangezien er verschillende andere oorzaken hetzelfde effect kunnen sorteren.  Summers schetste een voorbeeld, een model waarin aandelenprijzen beschikken over een sterke willekeurige component, welke zich toch coherent aanpassen aan het dagelijks financieel nieuws.

Summers’ idee is een angstig idee. Zij stelt dat de aandelenkoersen een collectieve hallucinatie zou kunnen zijn. Zodra investeerders dit niet langer geloven stort het als een kaartenhuis in elkaar. In de afgelopen eeuw heeft de S&P’s ‘koers-winst verhouding’ gevarieerd van minder dan 5 (in 1920) tot boven de 44 (in 1999). Een deel van deze variantie is redelijk, maar Graham geloofde dat de meeste investeerders met emotionele beslissingen de markt betreden of verlaten zonder een reële schatting van de bedrijfseconomische waarde.

De pech van de markt is dat de herinneringen kort zijn en er te veel tijd verstrijkt tussen de ‘bubbels’. Het beleggend publiek als geheel heeft nooit de kans om beslissingen te nemen, hun gevolgen te overzien en hun gedrag dienovereenkomstig te veranderen. Er is geen ‘Groundhog Day’, en dus zijn beleggers veroordeeld tot het herhalen van ‘zwarte maandag’ (Black Monday).


Concluderend:
‘Meneer Marktprijs’ blijft de belegger kansen geven. Graham vatte het als volgt samen in zijn laatste interview: “Ik heb alle vertrouwen in de drievoudige verdienste van deze algemene methode op basis van (a) gezonde logica, (b) eenvoud van toepassing, en (c)  uitstekende behaalde resultaten in het verleden. Uiteindelijk is het een techniek waarmee echte investeerders het verschijnsel kunnen uitbuiten van het steeds terugkerend excessief optimisme enerzijds en de excessieve angst van het speculatieve publiek anderzijds."



Value investing waardebeleggen